Dialectical Behaviour Therapy at Mind Zone, Chennai

A lot of people struggle with overwhelming emotions. It’s as if the knob is turned to maximum
volume on much of what they feel. When they get angry or sad or scared, it shows up as a big,
powerful wave that can sweep them off their feet.

If you’ve faced overwhelming emotions in your life, you know what we’re talking about. There
are days when your feelings hit you with the force of a tsunami. And when that happens, it makes
you—understandably—afraid to feel things because you don’t want to get swept away by your
emotions. The trouble is, the more you try to suppress or put a lid on your emotions, the more
overwhelming they can get. 

What’s important to know right now is that trying to stop your feelings doesn’t work. There’s a fair amount of research to suggest that the likelihood of developing intense, overwhelming emotions may be hardwired from birth. But it can also be greatly affected by trauma or neglect during childhood. 

Trauma at critical points in our development can literally alter our brain structure in ways that make us more vulnerable to intense, negative emotions. However, the fact that a propensity to intense emotions is often rooted in genetics or trauma doesn’t mean the problem can’t be overcome. Thousands of people have used the skills you’ll can learn  to achieve better emotional control. They have changed their lives—and you can too.

So what are these skills, and how will they help you? Dialectical behavior therapy teaches four critically important skills that can both reduce the size of emotional waves and help you keep your balance when those emotions overwhelm you.

mind zone offers Dialectical Behavior Therapy for all the out patient and In- patient clients.  for further enquiry about DBT, feel free to contact in 9444297058  or 9176055660

Dr. Sunil Kumar                                                      Dr. Jayasudha Kamaraj

Clinical Psychologist                                               Counselling Psychologist

Founder                                                                    Co-founder

Mind Zone                                                               Mind Zone

+91 9444297058                                                      +91 9176055660 

Beliefs

Beliefs are conclusions that are reached as a result of past learning, whether this is directly from personal experience or indirectly assimilated through peer and parental pressures to conform to a "normal" way of thinking (for that culture).

Having perceived a situation in a certain way, i.e. having picked on an aspect of it that he considers most significant, the individual will then make an evaluation, according to his beliefs, about how he relates to that aspect of the situation. He will (perhaps semi-consciously) say a sentence to himself, based on an underlying assumption or belief.

This belief may be rational, i.e. based on reality and what exists and is logical, or it may be irrational, based on delusion, prejudice and ideas that are fixed and not open to inspection.

For example a person is nearly knocked over by a bus, and he infers that the driver was going too fast, and then believes rationally that the driver, like anyone else, is a fallible human being and he had better make more allowance for poor driving in future, when crossing the road. Alternatively, he may respond irrationally and say to himself that it is absolutely terrible that the driver should do such a thing, and if he could get hold of the driver he would shoot him. This is a greatly exaggerated evaluation based on an underlying irrational belief, that the driver's behavior was impossible to tolerate.

Dr. Sunil Kumar                                       Dr. Jayasudha Kamaraj

Clinical Psychologist                                Counseling Psychologist

Founder                                                     Co-founder

Mind Zone                                                Mind Zone

9444297058                                             9176055660

Internet Addiction

The definition of Internet addiction is disputed and varies; however, “Internet addiction” (IA) has been termed “pathological Internet use” (PIU) or “ Internet dependency” and is defined as the “inability to control one’s use of the Internet which leads to negative consequences in daily life” (Li, O’Brien, Snyder, & Howard, 2015)

manam yennum mayakkannadi (Tamil Article No. 7)

மனம் என்னும் மாயக்கண்ணாடி – 7

சபேசன் ஆச்சாரமான பிராமணக் குடும்பத்துப் பையன். பெண்களைப் பற்றி அவனுக்குப் பெரிதாக நல்ல அபிப்பிராயங்கள் கிடையாது. தனது பத்தொன்பது வயதில் முதன்முறையாக நண்பர்களுடன் குடிக்க ஆரம்பிக்கிறான் சபேசன். ஆச்சாரமான வீட்டு சூழலில் அடக்கி வைக்கப்பட்ட உடலியியல் இச்சைகள் குடித்த பிறகு பாலியியல் உரையாடலாக மாறும். தங்களது பாலியியல் சாகசங்களை, எத்தனை பெண்களை தங்களால் அந்தந்த வாரம் உடலுறவு கொள்ள முடிந்தது போன்ற பொய்யான கணக்குகளைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் தருணமாக, தங்கள் ஆண்மையை சமூகத்திற்குப் பறைசாற்றும் தருணங்களாக மாறின.
அவர்கள் குடித்துவிட்டுப் பேசும்போது பெண்களில் பலர் மோசமானவர்களாகச் சித்தரிக்கப்படுவார்கள். ஆசிரியர்களாக இருக்கும் பெண்கள், +2 போல் படிக்கும் விடலை மாணவர்களுடன் உறவு கொள்வார்கள். இருசக்கர வாகனம் ஓட்டும் பெண்கள் மோசமானவர்கள். சத்தமா சிரிச்சி பேசும் பெண்கள் மோசம். அதே போல் பெண்களுக்கு வாரம் இருமுறை உடலுறவை கணவன் “கொடுத்து”விட வேண்டும். இல்லாவிட்டால் அவர்கள் வேறு ஆண்களிடம் அதைத் தேடுவார்கள் போன்ற மாயைகளை நிஜமென நம்புகிறான் அவன்.
கல்யாண வயது வந்து விட்டதாய் அவன் வேலைக்கு வந்தவுடன் அவர்கள் குடும்பத்தில் தீர்மானித்து அவனுக்குப் பெண் பார்க்க அவன் பார்க்க சென்றது தான் சத்யா. சத்யா ஒரு பள்ளி ஆசிரியர். நிச்சயதார்த்திற்கு பிறகு அவள் வேலையை விட்டு விட வேண்டும் என்று அவளிடம் அவன் சொல்ல அவள் ஆசிரியர் வேலை தன் கனவென அவனிடம் சொல்லி தனக்கு சாதகமாய் அவனை மவுனம் காக்க வைக்கிறாள்.
கல்யாணம் ஆகிறது. அவள் இப்போது +2 ஆசிரியராகப் பணி உயர்வு பெறுகிறாள். மாணவர்கள் வீட்டுக்குப் படிக்க வருகிறார்கள். சபேசனின் தீர்மானங்களின் படி அப்படிப்பட்ட விடலை மாணவர்கள் ஆசிரியருடன் உறவு வைத்துக் கொள்ளத் துடிப்பார்கள். ஒருநாள் குடித்து விட்டு வந்து மாணவர்களை அடிக்கிறான் சபேசன்.
மெல்ல மெல்ல தினம் குடிக்க ஆரம்பிக்கிறான். இயல்பாகவே அதனால் அவனுக்கு உடலுறவில் நாட்டம் குறைகிறது. அதனால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட அளவில் தன்னால் வாராந்தர உடலுறவு கடனை சத்யாவுக்கு கொடுக்க இயலாததால் மிகவும் மனம் வருந்துகிறான். அவள் வேறு ஆண்களிடன் சென்று விடுவாள் என்று நினைக்கிறான். சரியாக அப்போது தான் பேருந்தில் பள்ளிக்கு சென்று வர சிரமம் இருப்பதாக சொல்லும் சத்யா அவனிடம் இருசக்கர வாகனம் கேட்கிறாள். அவன் இடிந்து போகிறான்.
தீராத சந்தேகத்தால் மனநல ஆலோசனை இருவரும் எடுத்துக் கொள்கிறார்கள். ஆனால், மீண்டும் மீண்டும் சித்திரவதை தான் சத்யாவிற்கு. ஒருகட்டத்தில் மனம் இழுத்த போக்கில் வீட்டுக்கு மோட்டார் சரி செய்ய வந்த ப்ளம்பருடன் உறவு ஏற்படுகிறது அவளுக்கு. ஒரு கட்டத்தில் ஒரு பிரச்னையில் சபேசன் காலில் விழுந்து தனக்கு ப்ளம்பருடன் இருந்த உறவை ஒத்துக் கொண்டு மன்னிப்பு கேட்கிறாள். ஆனால், அவன் அதையும் மன்னிப்பதாயில்லை.

அவனது புகாரே அவள் தனக்கு உண்மையாய் இல்லை என்பதும் தன்னை விட தகுதியில் குறைந்த ஒரு ப்ளம்பரோடு உறவு வைத்துக் கொண்டாள் என்பதும் அதற்கு அவர்கள் இருவருக்கும் தான் தண்டனை கொடுக்கவில்லை என்பதும் தான். தன்னிடம் என்ன குறை – குடிப்பழக்கத்தைத் தவிர என்பதே சபேசன் என்னிடம் மீண்டும் மீண்டும் கேட்ட கேள்வி.
குடிப்பழக்கத்திற்கும் குடிநோய்க்குமான வித்தியாசத்தை அவன் உண்ரவில்லை. தன் நோயே இத்தகைய சூழல்களை உருவாக்கிற்று என அவன் உணரவில்லை. அவனது பெண்கள் பற்றிய தட்டையான தீர்மானங்கள் அவனை ஒரு குடிநோயாளியாக மாற்றியிருக்கிறதென கூட உணரவில்லை அவன்.
பெண்களைப் பற்றிய அபிப்பிராயம் தானே. அது எப்படி வாழ்வை பாதிக்கும் என்று கேட்டால் சபேசனைத் தவிர வேறு பதில் இருக்க முடியாது. வாழ்வில் நாம் நமக்கே சமாதனப்படுத்தி வைத்திருக்கும் கோட்பாடுகளுக்கும் சமூகம் நம் மீது நிர்பந்தமாக சாத்தியிருக்கும் கோட்பாடுகளுக்கும் யதார்த்த நிஜங்களுக்கும் இடையிலான இடைவெளிகளே சமூக உறவு சிக்கல்களைஉருவாக்குகிறதென யாரும் அறிந்திருப்பதில்லை, அதனாலேயே, மேலும் மேலும் அதை நோக்கி நகரும் போது இத்தகைய உச்சநிலை பேதங்கள் தோன்றுகின்றன.

சாதாரணமாக குடிக்கும் மூன்று பேரில் ஒருவர் குடிநோயாளி ஆகக் கூடிய வாய்ப்புகள் இருக்கிறதென்பது தான். அடுத்த முறை எப்போது இப்படி குடிக்கலாம் என்று குடிக்கும் போதே நினைக்க நேரிடுவதே குடிநோயின் முதல் அறிகுறி.
பிறகு, குடிப்பதற்கான காரணங்களை கண்டுப்பிடித்து குடிக்க ஆரம்பிப்பார்கள். அது மிக அடிக்கடி குடிப்பொழுதுகள் அமையுமாறு பார்த்துக் கொள்ளும் மனோபாவம் உருவாகும். ஒருகட்டத்தில் குடி அவனை விழுங்கப் பார்க்க அவன் சபரிமலைக்கு மாலை போடுவது போன்ற காரியங்களில் ஈடுபட்டு குடியை விட்டு குடியின் பிடியில் தான் இல்லை என்பது போன்ற சுயவிளக்கங்களை மேற்கொள்ள முனைவான். ரத்தத்தில் கலக்கும் மதுவின் வேதியியல் சிக்கல் மூளையைத் தாக்க ஆரம்பிக்கும். பின்னே உடல் தனக்கு குடி வேண்டாம் என்று சொன்னாலும் மூளை தனக்கு போதை வேண்டும் என்று கட்டளையிடும். போதை ஒருகட்டத்தில் எல்லா விஷயங்களுக்கும் சவுகர்யமாக ஆகி விடும். ஒன்று மனதின் துயரங்கள் மறந்து போகும். அடுத்தது வெளிப்படையாய் எந்தவிதமான தயக்கங்களும் இல்லாமல் மனதில் உள்ளவற்றை தைரியமாக சொல்ல முடியும்.
இன்றும் சபேசன் ஒரு மனநலம் பாதித்த குடி நோயாளி தான். டீ-டாக்சிக் என சொல்லப்படும் போதை விஷயங்களை ரத்தத்திலிருந்து களையும் வித்தையை மருத்துவ ரீதியாய் செய்தாலும் மூளையின் செயல்பாட்டை மந்தப்படுத்தி செயல்படுத்த சிகிச்சையும் ஆலோசனையும் தேவை. சத்யாவை நான் சந்திக்கவில்லை. ஆனால், அவள் முகமும் குரலுமாகவே இக்கட்டுரையை இந்த நொடி மனசெங்கும் பரவிக் கிடக்கிறது.

Dr. V. Sunil Kumar                                        Dr. Jayasudha Kamaraj
Clinical Psychologist                                      Counseling Psychologist
Founder - Mind Zone                                      co-founder, mind zone
9444 297058

Manam Yennum Mayyakkannadi - Article No.2 (Tamil)

மனம் என்னும் மாயக்கண்ணாடி - 2

இன்றைய நவீன சூழலில் மனநோய் என்பது சந்தைப்படுத்தப்படுகிறதா என்னும் மிகப் பெரிய கேள்வி நம்மில் பலருக்கு இருக்கிறது. மனநலம் பற்றி சமூகத்தால் உச்சரிக்கத் தயங்கும் வாழ்க்கையில், மனநலம் பற்றி உரக்க பேசுவதன் அவசியம் அதன் சிக்கல்களை எளிமையாக்கி அதன் மேல் படிந்திருக்கும் சமூகக் கூச்சத்தைத் துடைத்தெறிவதே ஆகும். சமூகம் கோட்பாடுகளாய் வைத்திருக்கும் அளவீடுகள் ஒருபுறம் இருந்தாலும் மறுபுறம் யதார்த்த வாழ்க்கை புகுத்தும் நவீன மாயத்திரைகளில் பலர் சிக்கித் தவிக்கின்றனர். இது எல்லா வயதினருக்குமான சிக்கலாக இருக்கிறது.
மின்னணு சாதனங்களால் நிரம்பிக் கிடக்கும் வாழ்க்கை இது. அலைபேசி கொடுத்துதான் குழந்தைகளை சாப்பிட வைக்கிறார்கள். அதிலிருக்கும் விளையாட்டுகளுக்குப் பெரியவர்களே அடிமையாகிறார்கள். ஒரு காலகட்டத்தில் அப்படியொரு விளையாட்டுக்கு நான் அடிமையாகி வாழ்வில் ஒரு விஷயம் நடக்க வேண்டுமென்றால் அந்த விளையாட்டில் அன்று நான் ஜெயிக்க வேண்டுமென்று நினைக்கும் அளவுக்குப் போதையானபோது நான் செய்த ஒன்றுதான் – அவ்விளையாட்டை என் அலைபேசியிலிருந்து நீக்கியது.
பதின்ம வயதில் குழந்தைகளுக்கு ஏற்படும் மன, உடல்ரீதியிலான பாலியல் குழப்பங்களுக்கு இந்த மெய்நிகர் இணைய உலகம் விரல் பிடித்து கரடுமுரடான பாதைக்கு அழைத்து செல்கிறது. சவீதா (பெயர் மாற்றப்பட்டிருக்கிறது) ஒரு பள்ளி மாணவி. அப்பா வெளியூரில் நல்ல வேலை பார்க்க, சென்னையில் அம்மாவுடன் வசித்து வருகிறாள். அம்மாவும் அரசாங்கத்தில் நல்ல வேலையில் இருக்கிறார். எட்டாம் வகுப்பு படிக்கும்போதே சவீதாவுக்கு மிக நவீனமான விலை உயர்ந்த போனை வாங்கிக் கொடுக்கிறார்கள் பெற்றோர்.
சவீதாவுக்குத் தன் உடல் குறித்த தாழ்வு மனப்பான்மை உண்டு. தான் குண்டாக கறுப்பாக இருப்பதாக நினைப்பதாகவும் அதனாலேயே அழகற்றவராக மற்றவர்கள் விரும்பத்தகாத பெண்ணாகவும் இருப்பதாக நினைக்கிறாள். முகநூலில் ஒரு கணக்கை உருவாக்கி உடலமைப்பு தெரியாமல் பல கோணங்களில் கண், காது, மூக்கை புகைப்படம் எடுத்து பதிவிடுகிறாள். அதற்கு கிடைக்கும் விருப்பக்குறிகள் அவளுக்கு மகிழ்ச்சி ஊட்டுகின்றன. கீழே சிலர் அவளை வர்ணித்து இடும் கருத்துகள் அவள் மனதுக்கு இதமாக இருந்தன.
அவளது பள்ளியும் மிக வசதியானவர்கள் படிக்கும் பள்ளி. பல வெளுத்த தோல்களுக்கிடையே இவளது கறுத்த நிறத்தை கிண்டல் செய்தார்கள். இப்படியான காலகட்டங்களில் தொடர்ந்து முகநூல் கருத்துகளை வாசித்து வாசித்து தனது மனதை சந்தோஷப்படுத்திக் கொண்டாள் சவீதா. ஒருநாள் தற்செயலாக வீட்டு அலமாரியில் அவளைத் தத்தெடுத்தற்கான ஆவணங்களைப் பார்த்து மனமுடைந்து போகிறாள். அம்மாவிடம் மறைமுகமாக இது குறித்து பேசி காயப்படுத்துகிறாள்.

இப்போது, முகநூல் உள்டப்பில் தன்னிடம் பேசும் ஆண்களுக்கு தன் அலைபேசி எண்ணைக் கொடுக்கிறாள் அவள். அவர்களில் ஐந்து பேருக்கும் மேலே வீட்டுக்கு வந்து போயிருக்கிறார்கள். அவளது அடுக்குமனை குடியிருப்பில் இருக்கும் மனிதர்கள் இதை அவள் அம்மாவிடம் சொல்ல உடைந்தே போகிறார் அவர். அவள் அலைபேசியை வாங்கிப் பார்த்தால் பாய் ஃப்ரெண்ட் 1 என்று ஆரம்பித்து பாய் ஃப்ரெண்ட் 40 என குறிப்பிட்டு இருக்கிறாள். எல்லோருடனும் பள்ளிக்குப் போகாமல்கூட பேசிக் கொண்டிருக்கிறாள் சவீதா. அம்மா அலைபேசியை வாங்கி பீரோவில் வைக்க அவள் வன்முறையைக் கையில் எடுக்கிறாள். அம்மிக் கல்லை வைத்து பீரோவை உடைத்து அலைபேசியை எடுக்கப் பார்க்கிறாள்.
குழந்தையின்மையை ஈடு செய்ய தத்தெடுத்த குழந்தையை, பெற்ற குழந்தையை விடவும் நன்றாக வளர்க்க வேண்டுமென்று நினைத்து சவீதா கேட்டதை எல்லாமே வாங்கிக் கொடுத்த அம்மா உடைந்து போகிறார். மனநலக் காப்பகத்தின் உதவியை நாட அவர்கள் வந்து அவளைக் கூட்டிச் செல்கிறார்கள்.
முதல் பதினைந்து நாள்கள் மிக வன்முறையாக நடந்து கொண்டு தன்னைத் தானே கூட காயப்படுத்திக் கொண்டவளின் ஒரே கோரிக்கை அலைபேசி வேண்டும். மெல்ல மருத்துவர்கள் சுனில்குமார் மற்றும் ஜெயசுதா பேசும்போது அவள் தன்னை யாருமே அங்கீகரிக்காத ஏக்கத்தை பகிர்ந்திருக்கிறார். சிறுவயதிலிருந்தே சவீதாவின் அம்மாவின் அம்மா சவீதாவைத் தத்தெடுப்பதை விரும்பாததினால் அவரை ஒருபோதும் தூக்கக் கூட செய்ததில்லை. அந்த நிராகரிப்பு தரும் வலி மெல்ல மெல்ல குழந்தைப் பருவத்திலிருந்தே வேர் விட்டிருக்கிறது. சவீதா எட்டு வயதில் இருக்கும்போது வீட்டுக்கு வந்த அம்மாவின் அக்கா மகன் அவளை பாலியியல் சீண்டலுக்கு ஆளாக்கியிருக்கிறான். அது பற்றி அம்மாவிடம் இவள் சொன்னபோதும் அம்மாவால் அதை வெளியே சொல்ல குடும்ப காரணங்களாலும், யாரும் விரும்பாமல் குழந்தையைத் தத்தெடுத்த காரணத்தை இப்போது பழி சொல்ல பயன்படுத்துவார்கள் என்பதாலும் அவரால் இயலவில்லை. ஒருவேளை அவனே அவளிடம் அவள் தத்தெடுத்தக் குழந்தை என்று சொல்லியிருக்கக் கூடுமென சவீதாவின் அம்மா நம்பினார்.
“நம் மூளையில் ரிவார்ட் சர்க்கியூட் என்னும் ஒரு பகுதி உண்டு. அது பாராட்டுகளால் தூண்டப்படும். அது ஓர் உற்சாகத்தைக் கொடுக்கும். அதை சவீதா முகநூல் கருத்துகளால் திருப்தி செய்கிறாள். நம்மில் சிலர் காபியால், இசையால், முகநூல் புகைப்படத்தால் அதை திருப்திப்படுத்துகிறோம்” என்கிறார்கள் மருத்துவர்கள் சுனில்குமார் மற்றும் ஜெயசுதா.
சவீதாவுக்கான சிகிச்சை மிக முக்கியமாக அலைபேசியிலிருந்து அவரை தூரம் வைக்கும் முயற்சியாகவே இருந்தது. மேலும், அவரின் தாழ்வு மனப்பான்மையை நீர்த்துப்போக செய்யும் தன்னம்பிக்கை சார்ந்த முறைமை பயிற்சிகள் கொடுக்கப்பட்டன. மெல்ல தான் செய்தது தவறென அவர் நினைக்க ஆரம்பித்தார். எங்களுக்கு முன்னமே அவர்கள் இருவருமே ஒளிவு மறைவு இல்லாமல் தத்தெடுத்த விஷயத்தைப் பகிர்ந்து கொள்ளுமாறு செய்தோம். அது அவர்கள் உறவை இலகுவாக்கிற்று.
இந்த சமூகம் வைத்திருக்கும் சில நியதிகளை தங்கள் வாழ்வு தராசில் பலர் நிறுத்துவதேயில்லை. குழந்தையில்லை என்பதை ஒரு குற்றமாக இந்த சமூகம் பார்க்கும் கண்ணோட்டமே ஒரு மனநோய் தான். குழந்தையைத் தத்தெடுக்கும் முன்னமே ஏன் தத்தெடுக்க நினைக்கிறோம் என்பது பற்றிய ஒருமனோதத்துவ ஆலோசனை அவசியம் தேவை. தன்னை சிறந்த தாயாக நினைக்க வைக்க சவீதாவின் தாய் முனைய, அந்தப் பாசத்தைக்கொண்டே உணர்வு ரீதியான சுரண்டலைக் கச்சிதமாக செய்திருக்கிறார் சவீதா.
குழந்தைகள் கையில் இணையதளத்தை பரவலாக கொடுப்பது மிகத் தவறான விஷயம். அதை பல பெற்றோர்கள் இன்று தங்களை அறியாமல் செய்து வருகிறார்கள். இளவயதில் மூளை மிக லேசாக ஒரு விஷயத்துக்கு அடிமைப்பட்டு விடும். சவீதாவின் அம்மா அறியாமல் பாசம் காட்டுவதாக நினைத்த விஷயம் சவீதாவின் வாழ்வையையே திசை மாற்றி விட்டது.
மனம் பற்றி படரும் உணர்வுக் கொடிதான். நவீன சிக்கல்களின் முழுசேதாரமும் இயந்திர உலகின் மூலமான மெய்நிகர் உறவினால்தான். அன்பும் பகிர்தலுமே மனதையும் மனித வாழ்வையும் உயிர்ப்பிக்க வைக்கிறது என்பதை புரிந்துகொண்டாலே விடுதலை நம் வசமே.

Dr. Sunil Kumar                                                           Dr. Jayasudha Kamaraj
Clinical Psychologist                                                    Counseling Psychologist
Founder - Mind Zone                                                   Co-founder, Mind Zone

Is Drug Addiction Treatment Worth Its Cost?

Is Drug Addiction Treatment Worth Its Cost?

Drug addiction treatment is cost-effective in reducing drug use and its associated health and social costs. Treatment is less expensive than alternatives, such as not treating addicts or simply incarcer ating addicts .

How Effective Is Drug Addiction Treatment?

How Effective Is Drug Addiction Treatment?

In addition to stopping drug use, the goal of treatment is to return the individual to productive functioning in the family, workplace, and community . Measures of effectiveness typically include levels of criminal behavior, family functioning, employability, and medical condition. Overall , treatment of ad diction is as successful as treatment of other chronic diseases, such as diabetes, hypertension, and asthma.

According to several studies, drug treatment reduces drug use by 40 to 60 percent and significantly decreases criminal activity during and after treatment. For example, a study of therapeutic community treatment for drug offenders demonstrated that arrests for violent and nonviolent criminal acts were reduced by 40 percent or more. Methadone treatment has been shown to decrease criminal behavior by as much as 50 percent. Research shows that drug addiction treatment reduces the risk of HIV infection and that interventions to prevent HIV are much less costly than treating HIV-related illnesses. Treatment can improve the prospects for employment, with gains of up to 40 percent after treatment. Although these effectiveness rates hold in general, individual treatment outcomes depend on the extent and nature of the patient’s presenting problems, the appropriateness of the treatment components and related services used to address those problems, and the degree of active engagement of the patient in the treatment process.

Sunil Kumar                                                Jayasudha Kamaraj
Clinical Psychologist                                   Counseling Psychologist
Founder - Mind Zone                                   Co-founder, Mind Zone
+91 9444297058                                           +91 9176055660

MIND ZONE

#mindzone #sunilkumar #jayasudhakamaraj #clinicalpsychologist #counseling #psychologist #psychiatrist #psychiatrichospital #alcoholdeaddictionhospital #drugdeaddiction #psychiatricrehabilitation #childpsychiatrist #addictioncounseling #stopsmoking #psychiatrichospitalinchennai #ladypsychologist #childpsychologist #CBT #psychologicaltestings #parentcounseling #stresscounseling #suicidecounseling #violentbehavior #famouspsychologistinchennai #bestpsychologistinchennai #malayalipsychologistinchennai #counselingforcouples #mentalhospitalinchennai #alcoholtreatmentinchennai #drugscreeningtest #hypnosis #corporatetrainingprogram #specialeducatorsinchennai #trainingforlearningdisability #treatmentforbehaviorproblems #behaviortherapy #mindfulnesstraining # psychiatrichospitalforladies #psychiatrichospitalforchildren #adoloscentbehaviorproblems #psychosomatic #relationshipcounseling #parentingworkshopinchennai #tostopalcohol #loveaddiction #addictiontorelationship

TREATMENT FOR ALCOHOL ADDICTION IN CHENNAI

The Narcotics Control Bureau has announced that drug abuse has been on the increase since 2011 in Chennai. The drugs in use are heroin, ganja and cocaine. The Narcotics Control Bureau has indeed been successful in creating awareness about the situation while there have been several de-addiction centers fighting the problem in Chennai. Some of the premium hospitals in Chennai such as TTK Hospital have done yeomen service to control the problem. Founded in 1980, the TTK center for de-addiction has been helping thousands of people fight their addictions and other hospitals have also followed the example and have been providing care, support and treatment for the addicted. These centers are meeting de-addiction needs with detoxification and counselling.
The Tamil Nadu de-addiction directory has details of 40 centers that will work to enable you and your loved ones to fight their addiction and recover from drug abuse. Wisdom Hospital and TTK hospital in Chennai are leaders in this area in the recovery community.
The VHS-Rajaji Centre for De-addiction also provides similar help and guidance to patients and has 22 beds to treat alcoholics and drug addicts.
These are a few of the good de-addiction centers in Chennai and there is not much else available for the time being, When you go looking for drug and alcohol treatment centers in Chennai, you find a few government run facilities and outreach programs as well as the TTK de-addiction center and the Wisdom Hospital.
Chennai which was earlier known as Madras, is the capital of Tamil Nadu and has a population of 5 million + people. In Chennai the hospitals report 90% of people admitted are due to alcohol abuse. There is a pattern to this and this is seen every day in the casualty wards of these hospitals. More than 80% of the cases admitted as accident / assault are seen as medical / legal cases arising due to alcohol abuse. At the Stanley Hospital in Chennai alone, everyday five patients are admitted with complaints of “Alcohol Overdose”.
When one does an inquiry into the cause for the alcohol abuse and the current state of affairs, one realises that an improvement in the income causes people to take to drinking. This does not happen with the youth alone. This is seen happening with middle aged men who are admitted to the casualty section of hospitals as well.
Apart from the well-known de-addiction centers there are many more rehab centers that have sprung up on the outskirts of the city and these cater to the increasing drug and alcohol addicts in this region. These rehab centers are often managed by well-meaning staff who have been addicts themselves. These reformed addicts are often “under qualified” but with a keenness to help others in similar problems. The issues ultimately are not so much the lack of intent but the lack of regulation.
The center that offers de-addiction facility must have qualified doctors, psychologists, and psychiatrists and other paramedical staff and this is found lacking in these newly created outfits. Shanti Ranganathan who heads the TT Ranganathan Clinical Research Foundation, says that these centers are seriously lacking in facilities and the required expertise to deal with the addicts. She also expresses unhappiness at the fact that some of the patients from the TTK de-addiction center itself have started clinics. Also, these centers cannot be pronounced illegal as they have been registered after fulfilling all the mandatory requirements.
The TTK de-addiction center offers services such as AA and NA Meetings, Detoxification, Alcoholism Treatment, Drug Addiction Treatment, Residential Rehabilitation, Prevention of Relapse and Family Services.
Founded in the year 1980, this center was started with the desire to help people struggling with addiction. Since then the hospital has increased to a capacity of a 65 bed treatment facility in 1987 and has been instrumental in helping 20,000 individuals with alcohol and drug addiction.
The hospital’s vision is to help rehabilitate patients with the help of in-house treatment and focus on helping the patient’s families understand that addiction is a very serious problem. Patients are the first to be provided with the help. There are detoxification and psychological therapy provided which may consist of individual and group sessions. The TTK Hospital also has a unique program which would require families to participate in therapy for 14 days.
There is also a 25 day program whereby patients can take up counselling any number of times in a month, for approximately 2-3 years to help the patient in living a healthy life henceforth. Although success in recovery may seem like a daunting task to many including the kith and kin of the addicts, one has to take advantage of the help and resources available at the centers. Learning from these places will help in the recovery process.